Piotr Konieczny

Spamują mnie, blogera! Cena popularności czy zielone tło?

Dlaczego każda firma uważa, że pisząc mi e-maila z linijką: PS. Ta wiadomość została wysłana do kilkunastu wybranych autorów blogów sprawi, że jako "blogger" wybaczę jej marketingowy spam, a co więcej, nieodpłatnie poświęcę swój czas i rzucę się do opisywanie kolejnego, nieinnowacyjnego serwisu/usługi?

Ponieważ zjawisko nagabywania bloggerów zdaje się w Polsce narastać - poprzedni tydzień 2; ten tydzień: 3 wiadomości, postanowiłem zamiast recenzji serwisu, zastanowić się nad warunkami ew. reklamy (?) na blogu.

Od dziś, każdemu, kto wpadnie, by w ten sam sposób co powyżej zachęcić mnie do jakiegoś produktu mówię: spamować, to trzeba umieć!. A dodatkowo, dorzucam zasady gry:

1. Zastanów się, czy Twoja usługa w choć w najmniejszym stopniu spójna jest z moimi zainteresowaniami i tematami, o których traktuje mój blog.

Nię zamierzam pisać o Twoim sklepie z odzieżą ciążową, czy serwisie dot. gotowania na parze - bo tych tematów nigdy nie poruszałem i po prostu się na nich nie znam - a na blogu nie zamierzam zmyślać. Jestem w stanie napisać coś o Twoim serwisie/usłudze - pewnie! - bo nie będzie to nic złego, jeśli tylko twój produkt mnie zainteresuje, a dodatkowo uznam, że wiedza na jego temat okaże się przydatna dla moich Czytelników. Już wielokrotnie (i za darmo) wspierałem niekomercyjne inicjatywy/programy/serwisy, które mnie zaciekawiły.

2. Musisz się jednak liczyć z tym, że mogę wyśłać ci moją wierszówkę - normalne jest bowiem to, że za reklamę w internecie SIĘ PŁACI. W Polsce TEŻ!

Wiem, że blogerzy, bastion niezależności, są postrzegani jako dobre narzędzie marketingu szeptanego, przez niektórych uważanego za formę reklamy skuteczniejszą od tradycyjnych metod. Niech mi ktoś wytłumaczy, dlaczego więc firmy oczekują, że tą lepszą, skuteczną reklamę dostaną za darmo?

Na zachodzie, już kilkudziesięciu (kilkuset?) blogerów urzymuje się z reklam(owania). (Realizowane są nawet specjalne vidcasty, w których prezenterzy fabułę budują wyłącznie w oparciu o produkty podesłane im - wraz z wynagrodzeniem - do studia. Wygrywa ten, kto da więcej - normalne prawa rynku).

Owszem, zdarza mi się samemu z siebie, za darmo, reklamować i polecać produkty, których sam używam i z których jestem bardzo zadowolony. Jak np. hosting DH. Zachwalałem go tak bardzo, że większość Czytelników posądziła mnie o masoński spisek :-) Nota bene, to chyba za sprawą tego posta wypatrzyli mnie marketingowcy od dwóch ostatnich e-mailowych "próśb". A może to cena popularności? A może to przez zielone tło?

A jak to u Was wygląda, koledzy blogerzy i koleżanki blogeżanki? Czy też zawracają Wam gitarę?

PS: W zaistniałej sytuacji, następny post obiecuję poświęcić tematowi tych "e-mailowych próśb", czyli w ogólności informacjom prasowym - a przede wszystkim, zagadnieniu jak nie pisać informacji prasowych. Do jutra!

• Następny post: Jak pisać informacje prasowe?
• Poprzedni post: Piotr Konieczny nie żyje

Chcesz być informowany o kolejnych wpisach na ten temat?
Kanał RSS: kliknij tutaj. Subskrybcja poprzez e-mail: kliknij tutaj.