Piotr Konieczny

PSI + PGP hacking

Miałem starą parę kluczy PGP. Bardzo starą. I dziś dostałem przesyłkę, zaszyfrowaną publicznym kluczem z pary. Dogrzebałem się więc na dysku do starego klucza prywatnego. Odpaliłem GnuPG i już chciałem odszyfrować przesyłke, kiedy zorientowałem się, że nie pamiętam passphrase do klucza...

Nie ma co się załamywać, pomyślałem, wystarczy przecież przyznać się nadawcy, podesłać mu drugi (nowy) klucz i poprosić o ponowną przesyłkę. Prawda, że proste? Niestety, równie proste co naiwne... Inteligentny nadawca (a zwłaszcza taki, który chciał przesłać mi poufną treść), od razu zwęszy podstęp. Przecież dowolny cyberbandzior, który miałby ochotę na te zaszyfrowane dane, mógłby wygenerować nową pare kluczy, wysłać je w moim imieniu i poprosić o ponowiene przesłanie treści. Nadawca nie ma żadnej pewności, że osoba która wysyła mu nowy klucz jest mną. Nie ma, bo przecież nie potrafię się przed nim uwierzytelnić. Nie znając hasła do klucza prywatnego, nie mogę złożyć cyfrowego podpisu, który mógłby być możliwy do zweryfikowania przez klucz publiczny, będący w posiadaniu nadawcy). Jeśli nie zrozumiałeś powyższego akapitu, to czas się doszkolić z PKI - polecam mój wykład: PGP - is it possible to keep e-data secured? (jęz. pol.).

Po godzinie zgadywania hasła i ciągłym komunikacje: "Invalid passphrase - try again", nagle mnie olśniło. Przecież, kiedyś podpisywałem swoje sesje jabberowe *tym* kluczem PGP (i dla wygody, zachowałem hasło w programie)!

Kolejne pare minut spędziłem na znalezieniu backupu krytycznych danych (do których zaliczał się config PSI) z odpowiedniego okresu. Jak dobrze robić regularne backupy!

Ale mając config - kolejna kłoda pod nogi. Nowe PSI reformatuje stare pliki konfiguracyjne. Wniosek: potrzeba mi dokładnie takiej samej wersji PSI jakiej używałem wtedy. A była to ostro patchowana wersja... Na szczęście, stare binarki, kody źródłowe i patche ciągle leżą w sieci... Kolejne kilkanaście minut googlania i ściągania...

Odpalam PSI - no i pięknie. Program loguje sie na starym (jeszcze autocomowym) koncie i podpisuje sesję *tym* kluczem. Zaglądam w ustawienia, a tam gwiazdki... No to ściągamy revelation i lecimy pod Windows. Dupa. Revelation nie odczytuje haseł ukrytych pod gwiazdkami w programach z QT. Cholerny Trolltech!

Rzucam okiem na config i widzę:

<jid>piko@jabber.autocom.pl</jid>
<password>001a00080009000600...</password>
(...)
<pgpSecretKeyID>A85DA27...</pgpSecretKeyID>
<pgpPassphrase>4000100...</pgpPassphrase> 

Nie jest to moja passphrase - jeszcze nie wymyślam haseł w heksach :-) Zakładam więc, że PSI musiało jakoś sprytnie przemielić moje hasło, by "bezpiecznie" zapisać je w configu. Niech żyją programy Open Source! (i Google Code Search!) - znajduję funkcję w PSI, odpowiedzialną za hasłowanie passphrase podanej przez użytkownika i zamieram - O mój Boże, przez cały ten czas, wredne PSI trzymało móje hasło do klucza publicznego prawie całkowicie nagie! (Ale jest dobra strona nieudolności PSI - łatwo będzie "złamać" ten algorytm :-) Wystarczy skorzystać z funkcji:

QString decodePassword(const QString &pass, const QString &key)
{
  QString result;
  unsigned int n1, n2;
  if(key.length() == 0)
    return pass;
  for(n1 = 0, n2 = 0; n1 < pass.length(); n1 += 4) {
    ushort x = 0;
    if(n1 + 4 > pass.length())
      break;
    x += hexChar2int(pass.at(n1))*4096;
    x += hexChar2int(pass.at(n1+1))*256;
    x += hexChar2int(pass.at(n1+2))*16;
    x += hexChar2int(pass.at(n1+3));
    QChar c(x ^ key.at(n2++).unicode());
    result += c;
    if(n2 >= key.length())
      n2 = 0;
    }
return result;
}

Nie dość, że C++, to jeszcze z Qt. Zanim skonfigurowałbym sobie środowisko do skompilowania tego cuda, minęłyby wieki... ale sprawę przecież da się załatwić perlanym jednolinijkowcem :-) i w dodatku, jak czytelnie:

xerror@szynszyl:~> perl -le '($jid , $pass) = @ARGV; $pass =~ s/..(..)/chr(hex($1))/ge; print(substr(($pass^$jid), 0, length($pass)))'

Do powyższego należy przekazać dwa argumenty (oba do znalezienia w configu): pgpPassphrase i JabberID konta. Tada, mam hasło! :D

Powyższy skrypt przyda się także osobom, które zapomniały jabberowego hasła (hasła do konta). Użycie takie samo - tylko zamiast pgpPassphrase wstawiamy to, co w configu widnieje pomiędzy tagami <password>.

Czas: 2+h
Hacking skillz: 2/5
Satysfakcja: bezcenna :-)

Teraz już wiem, dlaczego paranoicy nigdy nie pozwalają programom zapamiętać haseł...

• Następny post: Oficjalny blog Google Polska otwarty!
• Poprzedni post: Line Rider - namiastka studiów na MIT

Chcesz być informowany o kolejnych wpisach na ten temat?
Kanał RSS: kliknij tutaj. Subskrybcja poprzez e-mail: kliknij tutaj.