Piotr Konieczny

Z PEKAO wyciekły setki poufnych informacji!

Szczegółowe dane osobowe i zdjęcia tysiąca osób "nieświadomie" udostępnił w internecie bank PEKAO S.A. Wszystko za sprawą serwisu zainwestujwprzyszlosc.pl skierowanych do młodych ludzi ofert stażu. Setki listów motywacyjnych i CV pełne danych osobowych można znaleźć pod adresem http://www.zainwestujwprzyszlosc.pl/files/0/ Czytaj dalej... # 37 komentarzy

Mobilna tożsamość

Pamiętacie moje ostatnie rozterki prawne dotyczące odpowiedzialności za złamanie internetowej ciszy wyborczej, w przypadku gdy autor mieszka w Szkocji, pisze po polsku pod domeną belgijską utrzymywaną przez serwery w USA na systemie blogowym znajdującym się w Niemczech?

Chyba niebawem dowiem się, jak to jest z tą "inter-narodową" odpowiedzialnością prawną, bo podobny problem spotkał jedną z internetowych książek telefonicznych, o czym pisze dzisiejszy Money. Czytaj dalej... # 6 komentarzy

Blog i łamanie ciszy przedwyborczej…

Mój blog oparty jest o system znajdujący się w Niemczech, jest pisany po polsku ale pod belgijską domeną, hostowaną na serwerach w USA — ja natomiast mógłbym znajdować się teraz w Szkocji...

Czy biorąc pod uwagę powyższe, jeśli dziś napiszę tu, żebyście głosowali na partię X, to złamię ciszę przedwyborczą?

Wolność informacji w dzisiejszych czasach, to chyba największe dobro, ale zarazem i największy problem ludzkości... Czytaj dalej... # 24 komentarze

28 tygodni później...

Rzadko zdarza mi się trafić na dobry film. Dobry, to znaczy taki, na którym nie usnę. Filmy bowiem, oglądam zmęczony, wieczorem, leżąc. Tego typu podejście do kina, to taki mój naturalny filtr kmiotów; jak już usnę na którymś z filmów, to nigdy go nie kończę.

Dziś jednak, zostałem przyjemnie zaskoczony. Po całym dniu spędzonym na moim nowym nabytku, wyczerpany, zasiadłem do filmu: Czytaj dalej... # 27 komentarzy

Co o Polakach (kibolach) myślą Brytyjczycy?

Często jestem pytany, jak nas, Polaków, odbiera się za granicą?. Czy Brytyjczycy, z którymi przecież już tak mocno się zaprzyjaźniliśmy za sprawą Wielkiej Emigracji, dalej uważają nas za wódziane ochlajmordy z partackim akcentem? Czy może dominuje już wizerunek magistra inżyniera na wózku widłowym, sterczącego po godzinach na zmywaku? Ciężko się zdecydować, który ze stereotypów jest powszechniejszy, zaskakuje natomiast to, że niektórzy myślą, iż główny opór ZOMO-wcom stawiali polscy "kibole" ;-) Czytaj dalej... # 21 komentarzy

Jak znaleźć pracę w Anglii? Ile kosztuje życie na Wyspach?

Oto problem większości blogerów-emigrantów... Nie ma dnia, żebym nie dostał pytania w stylu:

• * Jak znaleźć pracę w Anglii?
• * Ile kosztuje życie na Wyspach?
• * Czy warto wyjechać za granicę?

Ostatnio liczba e-maili i wiadomości Gadu-Gadu dotycząca tego tematu zwiększa się — zapewne studenci szykują się do wakacji ;-) Niestety, choćbym chciał, nie mam czasu, żeby odpowiedzieć każdemu z osobna — przepraszam. Pozwólcie zatem, że potraktuję Was zbiorowo ;-)

Polskie jedzenie w UK

Tęsknota to ponoć jedna z największych bolączek emigrantów... Ostatnie lata pokazały jednak, że można z nią walczyć. Tęsknotę za bliskimi zostawionymi w byłej Ojczyźnie pokonujemy internetem, tanimi liniami lotniczymi i jeszcze tańszymi, bo darmowymi rozmowami VoIP. Z tęsknotą za jedzeniem walczyliśmy za pomocą paczek z żywnością i strasznie drogich (kochamy was rodacy :>) Polish shopów. Teraz jednak szykuje się rewolucja! Sieci supermarketów zaczęły masowo wprowadzać do swojego asortymentu polską żywność i inne rodzime produkty...

Oto wybrane polskie rarytasy, jakie udało mi się upolować w supermarkecie. Czytaj dalej... # 31 komentarzy

TVN ratuje Polaków na emigracji (Fakty Online)

Wczoraj psioczyliśmy wraz z kilkoma polskimi 'uciekinierami' na TVP — serwisy informacyjne; Wiadomości, Teleexpres, Panorama, które zawsze dało się ściągnąć ze strony głównej TVP.pl przeniesiono do dupiastego iTVP. Od wczoraj streaming leci na niestandardowym porcie, odcinając tym samym dostęp do informacji z kraju emigrantom korzystającym z potężnej sieci JANET w UK (obowiązuje w niej blokada portów !80). Czytaj dalej... # 28 komentarzy

10 najlepszych starych seriali telewizyjnych (Top Ten old TV Shows theme/intro songs)

Ten wpis kierowany jest do tych trochę starszych Czytelników bloga...

Kilka dni temu w mojej kamienicy padł Internet (a to nigdy się nie zdarza). Już po chwili można było zobaczyć ludzi latających z góry na dół po schodach z laptopami w ręku. Sprawdzali, czy sieć działa u sąsiadów — mamy po jednym AP na każde piętro. Nie działała. Nagle nikt nie miał nic do roboty i nie wiedział gdzie się podziać... Czytaj dalej... # 339 komentarzy

Komputer z kurczaka?

"Hakerskich" zakupów ciąg dalszy. Kilka dni temu, po wizycie w supermarkecie spojrzałem na paragon i osłupiałem... Właśnie stałem się nabywcą dwóch komputerów zrobionych z bekonu i kurczaka! Mało tego, na paragonie wylistowano prawie kilogramowy chip! (Core Duo Kilogramo?). Niestety, w torbie z zakupami niczego takiego nie znalazłem :-( Czytaj dalej... # 25 komentarzy

Pierwszy polski kilt w Szkocji

Kiedy zapytasz Polaka, z czym kojarzy mu się Szkocja, prawie na pewno usłyszysz ironiczne: z facetami w sukienkach! Szczerze mówiąc, to nie ma wizyty w Polsce, żeby ktoś ze znajomych nie zapytał mnie, gdzie zgubiłem kieckę... No ale czemu się dziwić? W końcu kilt, oprócz whisky, jest chyba najbardziej znanym symbolem Szkocji.

Tkanina, z której szyje się tradycyjne kilty to tartan. Jej wzór i barwa reprezentują poszczególne klany zamieszkujące Szkocję. Dziś na jogu Kasi przeczytałem, że Szkoci na dobre przyjęli nas do swojej rodziny — zaprojektowano pierwszy polski tartan! Czytaj dalej... # 26 komentarzy

Zakupy z hackerem

Muszę jeść. Muszę pić. Muszę chodzić po zakupy. A mój najbliższy supermarket znajduje się zaraz na szczycie Buchanan Street, najpopularniejszego deptaku w Glasgow. Mam do niego pięć minut, ale przecież w trakcie rush-hours, kolejki do kas meandrują aż do stoisk z pieczywem (ulokowanych na tyle). Cóż za strata czasu, te zakupy!

Dziś pokażę jak zoptymalizować zakupy tak, by nauczyć się hakowania podczas spaceru do supermarketu i w trakcie stania w kolejce do kasy. Czytaj dalej... # 27 komentarzy

Zhakowałem rurę skarpetką... (Lifehacking)

Poniższy wpis traktuje o tym, jak zwykły, szary informatyk, pod wpływem przytłaczającego życia, poczuł nagłą potrzebę zabawy w PrawdziwegoMężczyznę™, czyli takiego, który dobrze zna się na rurach, śpi z prawie każdą nowopoznaną kobietą, a w dodatku potrafi w jednej ręce utrzymać klucz francuski i jednocześnie zanurkować pod zlew pokazując pośladki. Tak, dziś byłem hydraulikiem.

Wróciłem po trzech tygodniach do swojego szkockiego mieszkanka z urlopu w Polsce ...i zastałem wielki smród z towarzyszącą mu kałużą wody. W którymś momencie, w ciągu ostatnich trzech tygodni musiał paść zawór w rurze doprowadzającej zimną wodę do umywalki w pokoju i na dzień dzisiejszy zakapało mi ok. 20% mieszkania. Czytaj dalej... # 54 komentarze

Time wybrał Cię człowiekiem roku - gratulujemy!

Jak donoszą dzisiejsze Wiadomości (Fakty przegapiłem, bo odsypiałem zlot 3f8b281e9feccfd47cd7f38b319e2627) w 2006 roku honory Człowieka Roku przypadły każdemu z nas. Tygodnik Time docenił wszystkich internautów, a uzasadnienie jest proste:

You control the Information Age

Spędziłem noc przed sex-shopem...

Właśnie wstałem. Jest 4 am — godzina, o której zazwyczaj dopiero kładę się spać. Ostatnią noc spędziłem leżąc na posadzce przed sekszopem.

Czytaj dalej... # 4 komentarze

Św. Mikołaj postrzelony w głowę (brutalne reklamy świąteczne)

Wszyscy piszą o świętach... Ba! Ja sam ciągle słucham Last Christmas Dżordża Majkela & Wham (hehe). W Glasgow sypnęło nawet na chwilę śniegiem - z deszczem oczywiście :-) I właśnie z tej okazji, wklejam 3 klipy, które zafundowały mi dziś dobry humor (bo śniegu nie cierpię). Czytaj dalej... # 5 komentarzy

...i dlatego kocham internet! (cz. 2).

Kiedy prawie pół roku temu pisałem posta o Monice, której za pomocą LinkedIn pomogłem odnaleźć zaginionego dawno Michała, zastanawiałem się ile przyjdzie czekać na kolejne osoby, którym w jakiś sposób "pomoże" prowadzony przeze mnie blog... Czytaj dalej... # 7 komentarzy

Gazeta.pl to ZŁO i nacjonalizm internetowy

Od trzech dni nie mam dostępu, do tego co piszą koledzy na Bloksie, a wszystko dlatego, że Gazeta.pl nieudolnie odpiera atak DDoS, wycinając CAŁY ruch z zagranicy. POLSKA DLA POLAKÓW!!@!!!!!111!!cos0, nie?. Czytaj dalej... # 16 komentarzy

Hacking VoIP with Whisky & Google

Jak informatycy popiją to... rodzą się ciekawe pomysły.

Często, korzystając z VoIP, jakość połączenia nie jest idealna. A to utnie sylabę, a to zro-bo-ty-zu-je głos... Rozmówca traci wtedy tzw. wątek, co nie sprzyja sprawnemu załatwianiu krytycznych spraw przez telefonię internetową.

Postanowiliśmy więc, wraz z Collinem, zmierzyć się nie tylko z whisky, ale i z tym problemem :-) Oto, co przyszło nam do głowy. Czytaj dalej... # 6 komentarzy

Ćpaj mleko zamiast amfetaminy

Takie plakaty wiszą w Glasgow: Czytaj dalej... # 8 komentarzy

Samhain, a nie Halloween

Spacerując dziś ulicami Glasgow można dostrzec rozmaitych przebierańców. Sam spotkałem człowieka przebranego za krwiożerczy odkurzacz... Niesamowite wrażenie robią też dekoracje, i to nie tylko witryn sklepowych, ale także całych budynków. Spektakularnie wyglądają wieże/kominy stylizowane na ociekające krwią szyje z oderwaną głową ;-)

Poniżej kilka fotek, które linkowałem już rok temu:

Czytaj dalej... # 12 komentarzy

Smaczna torba na laptopa

Temat torby na laptopa poruszałem już jakiś czas temu, w poście pod tytułem strzelająca torba na laptopa. Był to autorski projekt wytrzymałej konstrukcji, pozwalającej bezpiecznie przenosić laptopa w plecaku.

Od tamtego czasu, kilkunastu z Was poinformowało mnie, że opisana przeze mnie konstrukcja została wypróbowana i sprawdza się całkiem nieźle. Troba na notebooka mojego pomysłu towarzyszyła Wam zarówno w lotach interkontynentalnych jak i na trasie uczelnia-dom ;-). Taki jeden, to nawet słoje miodu obok torby z laptopem wpakował do plecaka — i nic się nie stało!

Osatnio na apcohu trafiliśmy na ślad zdjęć innej, oryginalnej i co najważniejsze, całkiem smakowitej torby na laptopa... Czytaj dalej... # 0 komentarzy

Piotr Konieczny nie żyje

W Szkocji już wszystko ma wystrój Halloween (nawet butelki Coca-Coli). Natomiast w Poznaniu działa wyszukiwarka... grobów. Znajac dane zmarłego, możemy poznać lokalizację jego grobu (wyszukiwarka zwraca nam także mapę cmentarza). IMHO, jest to jeden z ciekawszych projektów polskiego Internetu. Czytaj dalej... # 15 komentarzy

Kaczyńska gra od Sony

Urlop skończony. Wróciłem do Szkocji, a po burzliwym tygodniu (3 przeprowadzki!) udało mi się znaleźć własne, przytulne mieszkanko - niestety z innym niż rok temu widokiem z okna. Już mam internet i już powoli wracam do życia on-line. (Nie to, żeby to off-line było jakieś złe... - ale to temat na osobny wpis). Czytaj dalej... # 4 komentarze

Google Future, czyli wyszukiwanie informacji przy pomocy zdjęć, obrazków i tagów RFID

Ta notka (oryginalnie i w lekko zmienionej formie) ukazała się także na Blogu Redakcyjnym DI. Przy okazji przypominam, że każdy z Czytelników DI może współtworzyć redakcyjnego bloga, do czego serdecznie zachęcam! (piszcie na adres redakcji).

Google — korporacja która inspiruje

To niesamowite, jak bardzo firma ta pobudza ludzką wyobraźnię! Zobaczcie sami — w poniższym artykule, postaram się pokrótce przedstawić idee, jakie zrodziły się nie w głowach doświadczonych inżynierów Google, ale w umysłach zwykłych użytkowników wyszukiwarki. Czytaj dalej... # 15 komentarzy

Do zobaczenia. Korporacja mnie dopadła. Na dobre.

Zaczęło się niewinnie, jakieś dwa miesiące temu. IBM opłacił mi samolot do Southampton i zaprosił do siebie. Czarna taksówka czekała pod lotniskiem. Czytaj dalej... # 8 komentarzy

Pub crawling. Szkocka nagroda za ciezki tydzien.

Dzis sniadanie zjadlem na obiad (pore posilku zasponsorowal wczorajszy pub crawling z sasiadami, bedacy nagroda za ostatni tydzien ,,ciezkiej pracy'').

A pub crawling mozna podsumowac tak:

Tu nie ma Hip-Hopu! - Night, pub, music & Glasgow

Glasgow. Tu wyrosły takie zespoły jak, The Delgados, Texas, Travis, Snow Patrol, Mogwai, Franz Ferdinand (wiecej...). Czytaj dalej... # 6 komentarzy

Kicham na twoje orzeszki!

Dziś wyjątkowo: wiosennie i offtopicznie (czyli prawdziwie bL0gaSkoffo :P). Giki nie czytają, sio Vima7 testować!

W Szkocji w końcu jest zielono i słonecznie (prawie jak na moim jogu :-).

Troche obawiałem się kataru siennego, który zawsze o tej porze mnie dopada w krakowskim smogu. Tu najwyraźniej pylą inaczej ;-) Jak ręką odjął, przeszły wszelkie schorzenia, łącznie z alkoholizmem, bo dobre piwo do najtańszych trunków nie należy :-) Czytaj dalej... # 9 komentarzy

Hiszpania, Wikitravel i ...haszysz

Ostatnie trzy dni spędziłem w pełnej słońca Barcelonie (kudos go to Ryanair, Inteligo & Wikitravel :-). Ten wpis ilustruje moją podróż oraz ukazuje "nowoczesną" e-turystykę, wspomaganą internetem, kartami kredytowymi, tanimi liniami lotniczymi i mnóstwem innych cyfrowych gadżetów...

Wpis jest prywatny i właściwie powinien pojawić się na wyższym poziomie, ale -- wiem, jak bardzo mnie samemu, pomagają w planowaniu podróży takie, znalezione w Google, osobiste notki. Zatem, na zdrowie wędrowcze!

Tym razem zrezygnowałem także z dzielenia wpisu na części i wywoływania uczucia sztucznego "oczekiwania" na coś, co zostało już napisane. Przecież to blog, a nie serial TV typu Lost czy Prison Break.

Przepraszam więc tych, którzy nie łykną wszystkiego na raz i przypominam, że w każdej chwili można tu wrócić i doczytać :-)

Tajemnice Jeziora Loch Ness [cz. 3]

Noc w bawełnianej prezerwatywie upłynęła spokojnie. Prawie. Dałbym głowę, że za drzwiami kilka razy słyszałem najpopularniejsze polskie słowo, które zaczyna się od k... I w rzeczy samej, przy śniadaniu, w udostępnianym gościom przez schronisko kompleksie kuchennym, natknąłem się na kilku łysych rodaków. Szkoda że nie zjadł ich potwór z Loch Ness :-) Obserwacja: fajnie rozmawia się z rodakami po angielsku...

Po wrzuceniu brudnej bawełnianej prezerwatywy do wora na -- jakże by inaczej -- brudne bawełniane prezerwatywy, ruszyłem nad sławne Loch Ness...

Każdy turysta, obowiązkowo musi odbyć wycieczkę po jednym z lokalnych muzeów oferujących kompleksowe wyjaśnienie zjawiska zwanego Nessi. Każde z muzeów jest oczywiście oficjalne. I -- to już zależy od stopnia fanatyzmu właściciela -- mniej lub bardziej pełne bzdur i magicznych efektów :-)

Ponieważ zwykło się mawiać, że prawda leży pośrodku, moim zdaniem, najlepiej wybrać się do dwóch muzeów prezentujących skrajnie odmienne opinie i samemu wyciągnąć wnioski.

A jak wygląda takie przykładowe muzeum na cześć potwora z Loch Ness?



Jest nastawione ,zgodnie z międzynarodową praktyką, na zysk ;-). Wrzuć monetę.

Ale jedno trzeba przyznać. Muzea są umiejętnie zaprojektowane. Zazwyczaj są to jaskinie, przerobione na kilka sal. Każda z sal ma odpowiedni do omawianego tematu klimat i wystrój... oraz własny projektor odgrywający krótki film. Do tego dochodzi gra świateł i cieni oraz kilka ruchomych manekinów.



Wszystko oczywiście Windows powered. I dzięki temu mogłem zrobić dla Was takie zdjęcie:



Zgodnie ze standardową, szkocką praktyką, po zwiedzaniu wychodzi się na sklep -- ale ponieważ jesteśmy przy faktach i mitach dotyczących Loch Ness, na półkach miliony pluszowych potworków. Najtańszą Nessie (i najmniejszą zarazem) można ujarzmić już za 5 GBP.



Zdarzają się jednak przerośnięte Nessiątka, na które potrzeba już wypchanego portfela.



W sklepie można również nabyć dowód na to, że Szkoci, zgodnie z tradycją, nie noszą bielizny pod kiltem. Uwaga, musisz mieć 18 lat, żeby zobaczyć tą gorszącą du^Wpornografię.



Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem Loch Ness na własne oczy, wyglądało właśnie tak:



Nawet tu mają postawione pośmiertne pomniki, czyli ławeczki z transkrypcjami, których setki można spotkać na ulicach Edinburghu (czyt. Edi'n'bra) [Ciekawostka: Glasgow czyta się jako Glass'n'go]

Wracając do tematu Loch Ness, to jest IMHO najpiękniejsze ze zdjęć, które udało mi się zrobić jezioru Ness. Niestety, i na tym nie widać potwora... za to mgła unosząca się nad taflą świetnie podkreśla tajemniczość.





OK, jeśli naprawdę bardzo, bardzo, bardzo chcecie poznać Nessie możecie potraktować ten murek na pierwszym planie, jako porośnięty mchem grzbiet potwora...

Ale miejcie się na baczności, bo cały czas jesteście obserwowani... przez policję!



Okolica wokół jeziora jest bogata w stare, zapomniane budowle. Niestety z bliska, można zobaczyć tylko kilka z nich...





Do domu czas wracać.

Znacie to uczucie nawiedzające wiecznego turystę, że najpiękniejsza jest droga powrotna, prowadząca do swoich własnych czterech kątów? It's bloody right!

Najpiękniejsze było przede mną. Na początek objechałem całe jezioro Ness dookoła, co nie jest zadaniem ani krótkim w czasie, ani łatwym (rzuć okiem na mapę Google przedstawiającą Loch Ness) -- drogi wąskie, kręte, do tego ruch lewostronny i te zapierające dech w piersiach widoki, bardzo skutecznie odciągające uwagę od jezdni...

W ruchu ciężko było robić zdjęcia, przystawać nie było gdzie, ale wierzcie mi, tylu pięknych wodospadów w życiu nie widziałem na oczy! Co tam wodospady, przy brzegach jeziora, co pewien czas można było zobaczyć najpowszechniejsze Szkockie budowle... dobrze się domyślacie -- chodzi o zamki!



To ci dopiero gratka, pobrać się nad brzegiem jeziora w tajemniczym zamczysku... Niektórzy mogliby potem mówić, że udało im się znaleźć potwora z Loch Ness, i to na całe życie... :D



Objechanie jeziora Ness, to dopiero początek. To, co zobaczyłem potem, z najpiękniejszej (potwierdzam!) drogi w Szkocji łączącej południe z Highlandami, przeszło moje najśmielsze oczekiwania i utrwaliło w przekonaniu, że znalazłem miejsce na starość...

Wiecie, zawsze marzyłem o tym, żeby na starość siąść na werandzie domku przy jeziorze, złapać wyimaginowanego kota na kolana, przyćmić fajkę, spojrzeć na górę skąpaną we mgle... i zacząć pisać książkę.

Prawda, że piękna wizja? Teraz tylko wymieniłbym kota na laptopa (ale za to z myszką! ;-) bo do mojej starości access pointy Wi-Fi w Szkocji mają być zamontowane na każdej latarnii...

A fantazja o górze i jeziorze wzięła się stąd, ze każdy preferuje albo morze albo góry. Ja w dzieciństwie nigdy nie mogłem się zdecydować co lubie bardziej... więc siłą rzeczy zostałem zmuszony do umieszczenia i wody i gór w swoich marzeniach ;-)

Na marginesie, chyba każdy kraj ma taką widokową drogę łączącą północ z południem (por. Rumunia)?

Tego co widziałem wracając na południe nie da się opisać słowami, a niestety większość zdjęć nie wyszła zbyt dobrze... Wcześniej niż w połowie rajskiej drogi złapał mnie zmrok :( Ale nie wszystko stracone, niebawem wybiorę się w te rejony raz jeszcze!

Zgodnie ze wcześniejszymi ustaleniami na uszach miałem Pink Floydów, a przed oczami cały czas przewijał mi się górski krajobraz z polodowcowymi jeziorkami i Highlandskimi krowami :)



Suma sumarum, zmrok nie był taki zły, zwłaszcza pod koniec... Udało mi się zobaczyć dolinę w której leży Glasgow: metropolia światełek aż po horyzont. Niesamowite! Jak na filmach, kiedy zakochana para wyjeżdża na jakąś skałkę z widokiem na panoramę miasta, a nad nimi świeci pełny, ogromny księżyc... (BTW, jak oni w tym Hollywoodzie robią tak duże księżyce?!)

Kilka dni temu, miałem przyjemność zobaczyć ten sam widok, ale z powietrza -- wysepki świateł robią jeszcze większe wrażenie...

Sama wycieczka odbyła się na początku grudnia -- zauważcie brak śniegu, który w Szkocji prawie w ogóle nie występuje. Kolejny plus dla tego kraju! I'm not happy when it snows :-)

I zagadka na koniec: kto wie, co znaczy Loch w nazwie Loch Ness?

• Zobacz poprzednią część opowieści - Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 2]
• Zobacz poprzednią część opowieści - Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 1]

Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 2]

Im dalej posuwałem się na północ, tym pochmurniej się robiło... Cóż począć, taki urok Szkocji. Smaczku dodawała jeszcze szkocka mżawka, która jest o tyle niezwykła, że nie jesteście w stanie jej zobaczyć, nie jesteście w stanie jej poczuć, a po 5 min i tak jesteście cali mokrzy :-)

Z Atom Heart Mother Pink Floydów na uszach przed oczami ciągnęły mi się takie obrazki:



Kiedy wjechaliśmy na serpentynki prowadzące do kurortu X poczułem się jak w polskich Bieszczadach, z tym, że widok był bardziej psychodeliczny. Wyobraźcie sobie: patrzycie w dół -- strome zbocze, którego końca nie widać, bo jest skąpany we mgle. Patrzycie w górę, a szczytu też nie widać, bo także pływa we mgle. Zawieszenie mgielne, tak to nazywam.


W dół... w bok i w górę. Wszędzie panterka śnieżna i mgła. Niektórym z moich zagranicznych przyjaciół te obrazki kojarzyły się z Syberią....

W Szkocji krąży dużo legend o tym, co można znaleźć we mgle. Możecie sobie wyobrazić potwora (ale o potworach, tych z jeziora, to później :P), złote runo, świętego Graala... Możecie sobie nawet wyobrazić stare, mroczne zamczysko, z którego mgła wylewa się każdą basztą. Wszystko źle!



Poprawną odpowiedzią jest autentyczny, przestrzelony Messerschmitt z WWII.

Z samolotem wiąże się ciekawa opowieść, którą moim zdaniem warto tu przytoczyć.

Podczas drugiej Wojny Światowej Niemiecki żołnierz, nazwijmy go Hans, poleciał na rozpoznanie Highlandskich terenów. Pech chciał, że coś przestrzeliło mu samolot (jak widzicie na zdjęciu, nie było to małe coś...). Rozbił się więc, ale cudem ocalał. Niestety, biedak był w nazistowskim mundurze, co nie dawało mu wielkich szans na przeżycie na terenie wroga... koczował więc w lesie, marznąc i zapewne klnąc przeraźliwie.

Aż pewnego dnia, usłyszał płacz. To mały chłopiec, nazwijmy go Gordon, Szkot ma się rozumieć, wpadł we wnyki. Hans, nasz niemiecki pilot, pośpieszył mu na ratunek (chyba od mrozu, pomyliło mu się po której stronie walczy, albo po prostu ciągle był dobrym człowiekiem).

Ponieważ Gordon raczej nie był w stanie sam się poruszać, a już widok umundurowanego niemieckiego żołnierza na pewno mu w tym nie pomagał, Hans zaniósł go do osady na własnych rękach.

Tym oto heroicznym czynem, wszelkie zrzucone na Wielką Brytanię bomby zostały Hansowi przebaczone. W skrócie, dostał ciepłe ubranko, zatopił ze Szkotami swojego "spadniętego" Messerschmitta w pobliskim jeziorze, i objął posadkę miejscowego rzeźnika (hyhy, zawód trochę ironiczny jak dla nazisty ;-)

Jak to się więc stało, że samolot wisi teraz w stacji kolejki linowej, a nie spoczywa, na dnie jeziora tak, jak to było zamierzone? Tu pojawia się, sylwetka ambitnych naukowców, którzy swoimi badaniami zawsze muszą coś popsuć, a najczęściej jest to naturalny rytm świata...

Mądre głowy zaczęły grzebać w jeziorze, robiąc jakieśtam swoje analizy, i zamiast kwiatuszków wyciągnęły samolot Hansa (który, zdążył się już zaaklimatyzować, zestarzeć, i oczywiście przyjął inne imię :). Oliwy do ognia dolali dziennikarze (jak zwykle), którzy szybko zainteresowali się bombowcem w szkockim jeziorze.

Koniec końców, osadnicy lojalnie stojący za Hansem (bo tego czekałby proces, gdyby wyszło na jaw czyj to samolot i kto był pilotem), próbowali odbić wyciągniętego z wody Messerschmitta i zatopić go jeszcze raz -- nie ma co, bystre :) Ale, z tego co pamiętam, Hans dzielnie przyznał się dziennikarzom do wszystkiego, Ci zrozumieli sytuację i milczeli aż do jego śmierci.
(A moze to wszystko to tylko film? :P)

Chociaż za końcówkę historii głowy nie daję, bo zająłem się już czymś innym, co skutecznie zepsuło moją wielowątkowość (czyt. podzielność uwagi.). Oto w barze (haha, w każdej dobrej opowieści musi się pojawić bar ;-) pracowały dwie rodaczki nasze. Kto by się spodziewał spotkać Polaka na etacie w dalekiej północy? (Refleksja: Dziwne to, że tyle z nas, po skończeniu studiów, musi wyjeżdżać tak daleko od domu, żeby znaleźć środki do życia...).

Noc się zbliżała, trzeba było ruszać w dalszą drogę. Spanko czekało na mnie w Youth Hostel, czyli szkockim schronisku młodzieżowym. Tu przydatna wskazówka dla do Szkocji się wybierających: Warto spać w Youth Hostelach.

W żadnym razie nie przypominają one obskurnych polskich schronisk, niestety, również ceną... Po sezonie można się przekimać za 12 GBP (70PLN) na dobę. W Tourist Information zawsze znajdziecie pełno folderów z każdej części Szkocji, dot. wszelkiego rodzaju accommodation i B&B (czyli Bed & Breakfast). Warto dobrze poszukać, bo niektóre z Youth Hostels to zamki! Takie prawdziwe i mroczne! I też można w nich spędzić noc za cenę ok 12 GBP, tylko że ze zdecydowanie lepszym wystrojem pokoju!

Mój Youth Hostel położony był już prawie przy Loch Ness, w miejscowości o nazwie: Inverness. Ale że pora wieczorowa, wybrałem się pozwiedzać miasto, potwór przecież poczeka. Więc zwiedziłem polską Warszawe i czeską Pragę (nazwy pubów odp. Warsovia i Pivo). A potem, jak Pan Bóg przykazał, bilardzik i do łóżeczka...



Do łóżeczka było najtrudniejsze. Na usta cisnęło się bowiem jedno wielkie "WTF?". Nie mają litości, zmęczonemu człowiekowi każą najpierw rozwiązać rebus, którego nagrodą jest poprawne wejście do bawełnianej prezerwatywy...Nie musze chyba mówić, jak adekwatną do tego prześcieradła nazwą jest prezerwatywa? W rzeczy samej śpi się w niej chu... I ręki pod poduszkę włożyć nie można! o_O


Kolejny powód, dla którego Youth Hostel są fajne: Mają jeden kran do ciepłej i zimnej wody. Tak mogą być dwa, osobne...

Dostając pokój, dostaje się magnetyczną kartę (tak, o metalowych kluczach nikt już nie pamięta w tym zamkowym kraju) oraz bawełnianą prezerwatywę, którą zakłada się na łóżko, a następnie należy się w nią wsunąć i zasnąć. Po nocy, oddaje się to kosmiczne prześcieradło. Bez obawy, pościel też wymieniają...

• Zobacz opisaną trasę na Google Maps
• Zobacz poprzednią część opowieści - Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 1]
• Zobacz następną część opowieści - Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 3]

Już jutro ostatnia część, opisująca trzeci dzień mojej wędrówki, a dotycząca stricte jeziora Loch Ness i okolicznych muzeów (których jest pełno i każde oficjalne :)

Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 1]

Dziś zabiorę was w tajemniczą podróż, kontynuując szkocki powiew na kartach tego dziennika. Jeszcze w zeszłym miesiącu miałem przyjemność wybrać się z wyprawą w Scottish Highlands (czyt. góry ;-). Wędrówka moja zabrała trzy dni, a po drodze zwiedziłem kilka innych atrakcji, w tym: legendarne zamki (ale nie ten w którym kręcono film Monty Python i Święty Graal)

Zanim w ogóle przeprowadziłem się do Szkocji, zrobiłem mały research przy wykorzystaniu internetu, jak to mam w zwyczaju. Po prostu lubię wiedzieć możliwie najwięcej na temat miejsca w którym mam przebywać ;-)

Dowiedziałem się wtedy, że dzikie północne tereny Wysp Brytyjskich są jednymi z najpiękniejszych i najromantyczniejszych na świecie. Znalazłem kilkanaście stron WWW opisujących wyprawy ich autorów w mistyczne Highlandy. Co ciekawe, na każdej z nich wspomniana była płyta Atom Heart Mother grupy Pink Floyd. Ponoć Różowy Floyd nagrał ten krążek właśnie po wizycie na północy Szkocji, która odcisnęła na nich niesamowite piętno...

Nie było więc innego wyjścia, jak przed opuszczeniem Glasgow, wrzucić do playera właśnie tą, jak się potem okazało, perfekcyjnie podkreślająca walory szkockich gór płytę.

Trzeba Wam wiedzieć, że po opuszczeniu granicy hrabstwa Renfrewshire, nie ma już miast jako takich, są jedynie osady i pojedyncze chałupki. (Cóż, Glasgow ostoją miejskości...) Przez okna samochodu, korzystając z nieczęsto zdarzających się w Szkocji chwil kiedy na niebie świeci słoneczko, obserwować mogłem liczne pastwiska i ogroooomne ilości owieczek.



Niektóre z nich wyglądały nieco demonicznie. Głowy miały pomalowane na niebiesko, a puszyste, wełniane dupki na czerwono. Nie mam pojęcia dlaczego -- nie spotkałem też żadnego pasterza, który wyjaśniłby mi ten plastyczny wybieg. Zresztą, wielce prawdopodobne jest, że nawet, gdybym spotkał ów shepherda, nie byłbym w stanie się z nim dogadać, mimo, że mój szkocki akcent jest coraz bardziej native. Ot, na północy mówi się po gaelicku.

Po ok. godzinie jazdy, po raz pierwszy zobaczyłem śnieg w Szkocji...



A chwile potem trafiłem do pierwszego zamku na Atholach, o nazwie Blair Castle (cóż, ten w rzeczy samej jest nietypowy, bo wygląda bardziej jak pałac...) Zamki Szkockie są sławne, przede wszystkim dlatego, że jest ich dużo. Naprawdę, jest ich w cholerę... Szkocja była potentatem tych kamiennych budowli. Co bogatszy stawiał sobie mroczne zamczysko... *ph34r*!




Zamek był o tyle wyjątkowy, że jego właściciel posiadał zezwolenie królowej na utrzymanie jedynej prywatnej armii w Europie (o ile dobrze pamiętam). Obecnie służy jako muzeum i miejsce spotkań myśliwych. Dodatkowo, jest udostępniany np. na śluby (na niektórych zdjęciach zobaczycie nawet panie, kończące dekorować salę -- kilka godzin po mojej wizycie, miała rozpocząć się małżeńska popijawa). Branie ślubów w starych zamczyskach jest romantyczne, i jeśli tylko para młoda ma na to odpowiednie fundusze, szukanie zamku jest wręcz obowiązkiem. A czy Ty już wiesz, gdzie weźmiesz ślub?



Tak już wygląda wnętrze zamczyska, można się nieźle pokłuć ;-) Pamiętacie co napisałem o polowaniach? To tłumaczy trójwymiarową tapetę na ścianach ;-) W tejże Sali ugoszczono mnie lampką grzanego winka (cena wliczona w bilet).



Tak właśnie wyglądał kiedyś żołnierz prywatnej armii stacjonującej w tym zamku.



Nie jestem pewien, czy to naturalny element zamku, czy przywleczony specjalnie na ślub fortepian.



Kto jeszcze ma wątpliwości, że w lochach zamczyska jest mały poligon?



Ale tyłki, to musiały boleć wojaków od takich krzeseł...



Wśród militarnych odznaczeń, trafiłem także na polski akcent. Ktoś ma pojęcie co to za odznaczenie?



Chińskie figurki strzegą specjalnego naczynia do parzenia herbaty na kominku. Całość znajduje się w Tea room, specjalnym pokoju, w którym -- jak wskazuje nazwa -- piło się herbatkę. (Tak, to te fajfokloki ;p)



Widok na ogród zza starego zegara. (Też widzicie trąbę powietrzną?)



Nie należy oddalać się od przewodnika. Po zamku grasują niedźwiedzie. Misiowi, w rzeczy samej polarnemu, widać chłodno, bo schronił się przy kaloryferku... ;-)



Nie obejmuje swoim umysłem szkockiego malarstwa... ale przynajmniej twarze są charakterystyczne.

A tu w końcu coś prawdziwie geekowatego. Stara, haftowana tabliczka mnożenia! ;-) A także spisany kilkaset lat temu sens życia, czy tablica opłat za przewóz promem.



Poniżej jabberowa zbroja, jak ją nazywam, z racji żarówki nad głową ;-)



I wreszcie przychodzi czas na dudy, mylnie nazywane przez niektórych kobzą.



Jedno z moich ulubionych zdjęć; nie mam pojęcia co przedstawia, ale spójrzcie na wyraz twarzy tych państwa na zdjęciu. Niewątpliwym elementem humorystycznym jest też to koło...



Poznajcie Marka. Marek był niegrzeczny i teraz straszy... Przy okazji rada; nigdy nie podnoście w szkockim lesie rąk do góry widząc myśliwego. Myśliwi to zazwyczaj niedowidzący staruszkowie, a podnosząc do góry ręce, przypominacie im jelenia, na którego polują... pif-paf i jestescie obok Marka.



Pr0n!!!1one11!1 Damulka, i staaare gry planszowe były jedynymi rozrywkami strudzonych wojaków... Ach, zbierali jeszcze pukle dziecięcych włosów...



Nikt nie spodziewał się hiszpańskiej inkwizycji!...



...i świętego młotka!



A tu już unikalne hafty. Ponieważ szkodzi im światło, należy je odkryć jedynie podczas oglądania, a już na pewno nie robić zdjęć z flashem. *EG*.



Z hafcianago pokoju trafiamy do pokoju z porcelaną... Wszystko było zastawione ...zastawą :-)



I koniec wycieczki. Wychodzimy od razu na sklep. To sprawdzona szkocka praktyka. Z każdego punku, który można zwiedzać jest jedno wyjścia, przez sklep właśnie.... Od razu można kupić milion różnych pierdółek związanych ze zwiedzanym miejscem.



Bambi przywita się niebawem z kulką :( Ale czego nie robi się dla rozrywki...



Ostatni raz patrzymy na zamek i ruszamy w dalszą drogę. Do Loch Ness daleko...



ciąg dalszy nastąpi..., zobacz opisaną trasę na mapach Google'a.

• Zobacz następną część opowieści - Tajemnice jeziora Loch Ness [cz. 2]

Jak robić zdjęcia 3D zwykłym aparatem?

Pamiętacie obrazki, które trzeba było przykładać niemalże do nosa i powoli odsuwać, by zobaczyć trójwymiarowe kształty? Zazwyczaj były to mniej lub bardziej ciekawe wzory pokryte pstrokatą teksturą... My jednak nauczymy się jak stworzyć barwne i niesamowicie realistyczne trójwymiarowe zdjęcie – a jedyne co będzie nam do tego potrzebne to zwykły aparat!

Krok 0. Wujek dobra rada...

Wszystkie kroki opisane poniżej można łatwo wykonać bez komputera i aparatu cyfrowego. Jednakże, zwłaszcza na początku, zanim dojdziemy do wprawy w tworzeniu zdjęć 3D, wygoda i szybkość pracy z cyfrowym obrazem (na aparacie i ekranie komputera) może nam bardzo ułatwić wykonanie zadania.

Poniższe zdjęcia służą jako proste ilustrację. Przy tworzeniu własnej trójwymiarowej fotografii, dla lepszego efektu wizualnego staraj się robić zdjęcia duże (w dużej rozdzielczości) i ograniczaj ich kompresję.

Krok 1. Robimy zdjęcia dwa

Dlaczego dwa? Po jednym na każde oko. Zdjęcia będą się minimalnie różnić od siebie, ale właśnie ta różnica kreatywnie wpłynie na nasz mózg, który nakładając obie fotografie stworzy wrażenie trzeciego wymiaru tj. głębi zdjęcia.

Wybierzmy zatem obiekt, który chcemy sfotografować. Najlepiej, żeby był dobrze oświetlony. Najlepszy efekt uzyskamy fotografując np. drzewo skąpane we mgle o wschodzie słońca – ale o takie warunki raczej ciężko, więc zacznijmy od czegoś prostszego...



Po zrobieniu pierwszej fotki postępujemy wg schematu:





Znajdujemy sobie charakterystyczny punkt w kadrze. (Tutaj jest to noga stolika, widziana w lewym górnym rogu zdjęcia, oznaczona czerwoną kropką). Zapamiętujemy odległość wybranego punktu od dwóch brzegów zdjęcia (u nas: krawędzi ekranu LCD na cyfrówkach). Robimy kilka kroków w prawo (symbolizowanych przez czarną strzałkę na schemacie).

Oczywiście obraz widziany na ekranie LCD czy w wizjerze zmieni się odrobinę -- w końcu zmieniliśmy pozycję. Następnie na nowo kadrujemy zdjęcie, ustawiając aparat tak, żeby wybrany wcześniej charakterystyczny punkt (czyli noga stołu, czerwona kropka) znalazł się w tym samym miejscu na wizjerze/ekranie LCD co wcześniej.



...i pstryk! Mamy drugie zdjęcie. Prawda, że prawie identyczne?

Krok 2. Z komputerem łatwiej...

Żeby nasz mózg złączył dwie, wykonane przed chwilą fotografie w jeden trójwymiarowy, realistyczny obraz musimy mu trochę pomóc...

Otwieramy pierwsze zdjęcie w dowolnym programie graficznym. Po sprawdzeniu jego rozmiarów, tworzymy pusty plik o rozmiarach: wysokość naszego pierwszego zdjęcia, podwójna szerokość naszego zdjęcia.

Teraz, kopiujemy/przenosimy pierwsze zdjęcie do pustego pliku, umieszczając je przy lewej krawędzi.



Następnie otwieramy drugie ze zrobionych przez nas uprzednio zdjęć, i również umieszczamy je w nowym pliku, obok pierwszego zdjęcia, tak aby całość wyglądała jak na obrazku:



Zapisujemy plik. Chociaż jeszcze nie potrafimy jej zobaczyć, trójwymiarowa fotografia właśnie została stworzona!

Ważne jest, by nasze charakterystyczne punkty na obu zdjęciach były na tej samej wysokości, a zdjęcia wyglądały niemalże identycznie. Starajmy się eliminować wszelkie wychylenia aparatu w trakcie robienia zdjęć, ew. spróbujmy naprawić błędy w programie graficznym.

Krok 3. Daj zobaczyć...

Jak oglądać stworzone przez nas zdjęcie, by dostrzec trzeci wymiar? Otwieramy zdjęcie zawierające dwie, wykonane przez nas fotografie obok siebie. Powiększamy widziany obraz na całą szerokość monitora i odsuwamy się od niego na odległość ok. 50 cm. Teraz, postępujemy wedle przepisu:

*** 0. Nie jest istotne, czy nosisz okulary – możesz je zdjąć lub zostawić.

*** 1. Trzymaj głowę na wprost monitora, tak by wzrok padał na niego pod kątem prostym.

*** 2. Widzisz dwa obrazki obok siebie. Patrząc na nie zrób zeza i zauważ, że niektóre obiekty widzisz podwójnie – np. fragmenty monitora, który przesuwa sie i nachodzi na swój drugi, pozorny obraz.

To samo dzieje się z naszą fotografią. Przy zrobieniu zeza widać nie jedną podwójną fotografię, a dwie. Czyli w sumie 4 zdjęcia figurek:



Zdjęcia zostały oznaczone: lewe -- niebieską literką A, prawe -- niebieską literką B. Po wykonaniu zeza pojawia się pozorny obraz. Na pozornym obrazie odpowiednie zdjęcia posiadają te same oznaczenia, ale w kolorze czerwonym.

Zauważ, że przy robieniu zeza, dwa zdjęcia nachodzą na siebie. Zdjęcie oznaczone czerwoną literką A nachodzi na zdjęcie oznaczone niebieską literką B (zielona obwódka na ilustracji). Postaraj się tak sterować zezem, by zdjęcia te naszły na siebie całkowicie. To proste, jednak szybko zauważysz, że zdjęcia są rozmyte...

Kluczem do zobaczenia trójwymiarowego zdjęcia jest sprawienie by środkowe zdjęcie, powstałe z nałożenia dwóch zdjęć (czerwone A i niebieskie B), stało się wyraźne. Jest to najtrudniejsze zadanie, kilku osobom nie wychodzi w ogóle... Ale jeśli tylko potrafiłeś wcześniej dostrzec trójwymiarowe figury na "pstrokatych" obrazkach, to i z tym sobie poradzisz -- zasada jest bowiem taka sama.

Steruj ostrością wzroku tak, jakbyś chciał zobaczyć wyraźnie coś, co jest za monitorem. Nie skupiaj się na środkowym zdjęciu, a zauważ, że kiedy patrzysz "za monitor" ostrość zdjęcia samoistnie się poprawia.

Poznałeś zatem mechanizm. Potrenuj i dostosuj go do swojego organizmu, a gwarantuję, że za kilka minut będziesz umiał zobaczyć trójwymiarowe zdjęcie "z marszu".

Ostrzegam jednak, kiedy ja po raz pierwszy zobaczyłem tego o typu trójwymiarowe zdjęcie, z wrażenia i podziwy wydałem kilka słów nie nadających się do zacytowania...

Krok 4. Radami zaczynamy, radami kończymy

Jak zapewne zauważysz przy robieniu zdjęć, im dalej jest fotografowany przez ciebie obiekt, tym więcej kroków w bok musisz zrobić, by uzyskać satysfakcjonującą głębie. Do wszystkiego musisz dojść eksperymentalnie. Zapewne zjawisko to rządzi się fizycznym prawem, jednak ja go nie znam i dlatego, nie podam żadnego wzoru na doskonałe zdjęcie 3D...

Dobrą zabawą może być fotografowanie ludzi (bądź ich twarzy), o ile tylko potrafią zastygnąć na chwilę bez ruchu. Zwróć też uwagę na to, że robiąc zdjęcia w ruchu ulicznym, czasem zdarzy się, że na "lewym" zdjęciu znajdzie się jakiś obiekt, który na "prawej" fotce będzie już w innym miejscu (np. autobus). Wtedy, na 3D taki obiekt wygląda jak widmo i psuje kompozycję, staraj się więc unikać podobnych sytuacji.

Ciekawe natomiast jest to, że nawet jeśli złączysz dwa niezbyt wyraźne zdjęcia to mózg, złączając je stworzy ostry obraz!

To prawda, że tworzenie zdjęć 3D wymaga trochę czasu, zarówno przy fotografowaniu (w końcu musisz zrobić dwa zdjęcia) jak i przy obróbce (są specjalne programy wspomagające robienie zdjęć 3D, niestety płatne). Prawda jest jednak taka, że jeśli tylko chcesz zapamiętać coś takim, jakim jest naprawdę, warto utrwalić to w postaci zdjęcia 3D. Ja w większości robię już tylko takie zdjęcia, zwłaszcza jeśli chodzi o zabytki czy krajobrazy!

Poniżej zamieszczam kilka fotek, na których możesz potrenować oglądanie, zanim zaczniesz tworzyć swoje zdjęcia!


Zwróc uwage na szyby i wnetrze pokojow widoczne na trzecim zdjeciu...


Na pierwszej fotce mozecie zobaczyc jak wyglada dworzec kolejowy w Glasgow... :-)


Pierwsze zdjecie jest moim ulubionym. Gra swiatel w 3D jest niesamowita... Podobne wrazenia na ostatnim zdjeciu w tej serii -- tu jednak jasniejsze otoczenie. Zwroccie uwage, ze zdjecie w 3D jest ostre, w przeciwienstwie do zwyklego...


Tu natomiast piekny przyklad glebi... Zobacz inne stereogramy... http://www.3dphoto.net/stereo/stereo.html

Wszelkie prawa, w tym autorskie do wszystkich zdjęć i ilustracji wykorzystanych w tym artykule są zastrzeżone. Nie można ich kopiować, rozpowszechniać, modyfikować i bezpośrednio do nich linkować. Można natomiast linkować do tej strony WWW, zawierającej treść tego artykułu wykorzystującego w/w fotografie i ilustracje.

Szkocja, kraina dziwów...

Jak obiecałem, w poprzedniej części fotoreportażu, teraz zajmiemy się motoryzacją... Dlaczego motoryzacją? Bo to chyba pierwsza rzecz, która wydaje się "nie tak" po przybyciu do Szkocji -- Oni jeżdżą po drugiej stronie!

Do tej pory, za każdym razem kiedy przechodzę przez ulicę, nie wiem w którą stronę najpierw spojrzeć. Ciekawe ile turystów ginie z tego powodu w skali roku? To samo wchodząc po schodach albo przechadzając się między sklepowymi półkami: obowiązuje ruch lewostronny. Po prostu czuje się na sobie te karcące spojrzenia zdające się mówić: another bloody international buddy! kiedy tylko, oddając się chwili zapomnienia, zaczynamy podążać ,,pod prąd''.

Nieustannie przeraża mnie widok niemowlaków kierujących samochodami - oczywiście po chwili orientuje się, że tak naprawdę nie patrzę na miejsce kierowcy, ale pasażera... Wymyśliłem nawet zagadkę typu Mensa dotykającą tego problemu, ale o tym innym razem.



Szkockie samochody mają... dwukolorowe tablice rejestracyjne. I nie byłoby w tym nic dziwnego, bo przecież w Polsce też mamy biało-niebieskie, ale oni mają przednią tablicę kompletnie innego koloru niż tylną!

W dodatku obowiązkowa (ustawowo) jest tylko jedna, tylna. Na pytanie, dlaczego więc zakładają i przednią, odpowiadają: Because every bloody car producent just has to leave this ugly place for a plate in front of the car!

Tak więc tylna, żółta, jest tego koloru z czysto logiczno-egoistycznych pobudek: żeby światła naszego samochodu odbite w czyjejś tylnej rejestracji, nas nie oślepiały. Szkoci lubią siedzieć na ogonie ;-) Przednia, dla odmiany jest biała, w sensie normalna. BTW, mimo szczerych chęci nie spotkałem jeszcze samochodu bez przedniej, nieobowiązkowej rejestracji. Spotkałem za to samochody z ciekawymi nalepkami...



Zwyczaje wśród kierowców również są interesujące, ale tylko w Highlands, czyli na dzikiej północy Szkocji. Tereny tam nadają się raczej pod wspinaczkę czy rowerową eskapadę -- drogi wąskie do tego stopnia, że na asfalcie czasem z trudem mieści się jeden samochód. Pojawia się więc oczywisty problem wymijania auta jadącego z naprzeciwka.

W tym celu, pomysłowi Szkoci stworzyli zatoczki, tzw. meeting-points. Są to poszerzone co jakiś czas pobocza wielkości miejsca parkingowego. Znajdują się w odstępach co kilkaset metrów (a często co kilka kilometrów) ponieważ ruch na północy jest niewielki. Kiedy widzi się nadjeżdżający z przeciwka samochód, zjeżdża się do najbliższej zatoczki, pozdrawiając przejeżdżającego w przeciwnym kierunku kierowce.

Jednak naprawdę ciekawe i emocjonujące sytuacje następują przy zakrętach i wzniesieniach, kiedy wyjeżdża się z kimś na czołowe... :-) Wtedy pozostaje rzucać monetą i albo docisnąć gaz albo wrzucić wsteczny cofając do najbliższego meeting-point by ustąpić miejsca :)

Również w miastach nie brak paradoksów ruchu drogowego. Dla przykładu, większość skrzyżowań z sygnalizacją świetlną jakie widziałem działa w trybie trójstopniowym, a nie dwustopniowym jak w Polsce.

Wyobraźmy sobie skrzyżowanie w kształcie +. W Polsce światła ustawione są dla samochodów i pieszych w ten sposób, że naprzemiennie następuje ruch poziomo i pionowo (according to +), zarówno pieszych jak i samochodów.

W Szkocji natomiast, najpierw pojawia się zielone dla samochodów poziomo, potem zielone dla samochodów pionowo ...a na końcu zielone dla pieszych w każdym kierunku :) Dlatego, jeśli chcemy przejść na przeciwległy kraniec skrzyżowania, najlepiej/najszybciej zrobić to przemierzając je ,,po diagonalnej'', inaczej, będziemy stać dwa razy dłużej :-)



A gdy przyjdzie Ci ochota na spotkanie Polaka w Szkocji, wsiądź do autobusu!. Kierowcami notorycznie są nasi rodacy. Do tej pory, nie wiedziałem dlaczego bus drivers tak rzadko potrafią wskazać przystanek, na którym trzeba wysiąść, żeby dojść do $PLACE, ale po wdaniu się w rozmowę, często zdradza ich polski akcent ...albo po prostu polski język (ach to pomaganie sobie polskim popularnym k-słowem: You should turn left into... yyy jak to się k. nazywa yyy I don't know, really).

Dlatego ciekawym experience jest kupować bilet w ten sposób:A day ticket poproszę. Polak wywali oczy, a Szkot nie zareaguje myśląc, yet another drunk prick today :-)

Ach, w Szkocji wsiada i wysiada się tylko przednimi drzwiami przy kierowcy. Na przystanku ustawia się kolejka do autobusu a wsiadający mają obowiązek pokazać bilet miesięczny, dzienny, etc, albo zakupić takowy u kierowcy za ODLICZONĄ gotówkę. Dasz za mało, nie pojedziesz, dasz za dużo, nie dostaniesz reszty.

Bilety są drukowane na miejscu i wyglądają jak paragony fiskalne. Autobusy zresztą przypominają półautobusy/busy, za to można w nich za darmo poczytać gazetę (wziąć ze sterty leżącej przy wejściu).

Fiat Punto II jest tu bardzo popularny. Tylko kierownice ma w ,,złym'' miejscu ;-)



PS: Zastanawialiście się kiedyś jak ciężko musi się im grać w te wszystkie prawostronne gry komputerowe?

BTW, Specjalnie nie napisałem, skąd pochodzi ruch lewostronny w Wielkiej Brytanii. Zgadujcie -- chwalcie się wiedzą w komentarzach! Może uda się zebrać kilka ciekawych historii, bo do tej pory tylko jedna osoba znała genezę tego zjawiska pokrywającą się z moimi informacjami na ten temat :-)

W następnym odcinku pooglądamy piękne widoczki i dowiemy się gdzie zrobiono zdjęcie na standardową tapetę dla Windows XP -- przede mną weekendowa podróż do Loch Ness. ;-)

Szkocja, kraina cudów

To już drugi miesiąc, który spędzam w tym niesamowitym kraju, a nie wiadomo ile jeszcze przede mną... ,,Kraju'', bo Szkoci lubią myśleć o sobie jak o odrębnym państewku, jednak niezdrowego patriotyzmu czy nacjonalistycznej homofobii w tym brak. Powiem więcej, nigdy nie miałem do czynienia z bardziej przyjaznymi ludźmi. Idąc ulicą, nieznajomy potrafi się uśmiechnąć się do i przyjacielsko pozdrowić albo pomachać. Jeszcze bardziej uprzejmi i pomocni są, kiedy okaże się, żeś obcokrajowiec. Bajka.



Zaaklimatyzowałem się już w tym miejscu, gdzie tylko Coca-Cola i Nutella smakują tak samo, a normalnego chleba (czyt. nietostowego) nie uświadczysz... W miejscu gdzie frytki w przyulicznych sklepach podaje się owinięte w szary papier, z majonezem i oczywiście zroszone octem. Ocet zresztą Szkoci potrafią dodawać do wszystkiego – warto uważnie studiować składniki produktów. Warto również, w supermarketach, stawiać za swoimi zakupami ten plastykowy dzyndzel z napisem “NEXT CLIENT STARTS HERE” -- inaczej większość Szkotów nie zacznie ustawiać swoich zakupów na tym przykasowym pasie transmisyjnym, choćbyś Ty miał jeden jogurt, a reszta mechanicznej lady była wolna... Tą dziwotę rekompensuje jednak możliwość płacenia kartą płatniczą za produkty o każdej wartości. Nie jak w złodziejskich sklepach w Polsce, gdzie aby zapłacić kartą, rachunek przeważnie musi opiewać na sumę większą od 10PLN.



Ostatnio odkryłem również sposób na bankomat w Szkocji. Zamiast wypłacać z maszyny papierkowe funciaki, które czasem są konieczne, (koleje ScotRail nie akceptują inteligowej Visy Electron) kupuje się w sklepach... prosząc, żeby skasowali z karty za produkt więcej i wydali różnicę :-) tzw. CashBack, obsługiwany przez większość supermarketów. Kartą Inteligo płacę w sklepach bez prowizji. Korzystając z tej samej karty w ATM-ie (bankomacie) musiałbym pożegnać się z 8% transakcji.



Dla Polaka chyba jednak najdziwniejsza jest armatura łazienno-kuchenna. Umysłem swoim nie pojmuję, jak dwa krany z których jeden uwalnia wrzątek a drugi lodowatą wodę, mogą być użyteczne. Horror. Na szczęście prysznic ma jedno ujście – bo nie wyobrażam sobie skakania z spod jednego do drugiego strumienia, gdzie różnica temperatur jest na poziomie 80'C.



Inną ciekawostką, która naprawdę w Szkocji została wynaleziona i na którą napotyka się na każdym, powtarzam każdym kroku, jest alarm przeciwpożarowy. U siebie w mieszkaniu mam ich 5. Tylko kibelek się uchował. (Że niby nie można się samozapalić siedząc na klopie? :). Oprócz wystających z sufitu czujników dymu uruchamiających potwornie nieznośny alarm, co 10m. na każdej ścianie nośnej znajduje się przycisk przeciwpożarowy. Śmieszne to tym bardziej, że nie widziałem innego państwa tak przerażonego wizją palących się we własnych domach obywateli, w którym praktycznie non stop leje deszcz...



Co ciekawe, przy wejściu do niektórych blocks of flats czy większych kamieniczek można spotkać specjalne tablice: numery pokojów, a pod nimi strzałka wskazująca na jedną z dwóch możliwości: IN albo OUT. Obowiązkiem lokatora jest przestawić strzałkę na OUT kiedy wychodzi i na IN kiedy wraca. Dlaczego? Fire procedure. Wiedzą czy pozwolić się spalić Twojemu mieszkaniu czy rozwalić w nim drzwi i Cię szukać... Zresztą, wolę już takie tablice od plakatów wszędobylskiego Boba Budowniczego...



W następnej części opowiastek ze Szkocji, poruszymy motoryzację ;-)

Halloween – Jak zrobić dynię, poradnik

To już prawie dwa tygodnie, jak po raz pierwszy w swoim życiu zabiłem dynię... Stworzyłem potwora -- stowrzyłem pana Ringo.

Rysowanie po dyni z reguły należy do najprzyjemniejszych czynności w cały halloweenowym procesie. Potem jest już coraz gorzej. Po otwarciu czaszki oczom ukazuje się makabryczny widok. Pan Dynia ma włosy rosnące do środka głowy! I pestki. Całkiem dużo pestek...

Oczywiście, jak z każdego denata, śmierdzi niemiłosiernie... (Ludzie naprawdę gotują zupę z mózgu Pana Ringo?)



Nóż wszedł cieżko, wyrywanie wnętrzności poszło łatwiej :> To czego nie dało się wyrwać z Pana Ringo, po prostu wyskrobałem łyżeczką :-) Dlatego, że ten jogger jest od czasu do czasu odwiedzany przez dzieci, a widok był naprawdę obrzydliwy, zdjęć z tego etapu nie będzie :P



Potem krótke suszenie i już można zacząć straszyć:



Niestety, nikt nie przyszedł po cukierki/psikusa przez cały tydzień... pewnie dlatego Pan Ringo szybko osiwiał (czyt. spleśniał), co nota bene dodało mu trupiego uroku :-)



Do zobaczenia za rok, Panie Ringo...

Szkocja przygotowywuje sie do Halloween

Wiekszosc witryn sklepowych wyglada tak:





A ponizej wersja mojego ulubionego batonika, w mojej ulubionej czekoladzie -- czyt. lepiej byc nie moglo. :-)

Szkocja w fotkach :-)

Obiecane zdjecia...



Powyzej widok z okna, zdjecie drogi do mojej rezydencji ;-) i ta wlasnie rezydencja w calej okazalosci.



Tutaj kilka shotów mojego pokoju ;-)



A tu z kolei genialna inwencja UK-engineersów. Kazdy kto byl w UK wie, ze maja strasznie dziwne krany, nie dosc ze albo wrzatek albo lodowata woda, to w dodatku osadzone sa tak plytko, ze woda cudem trafia do umywalki... ani reki sie pod nie nie podlozy, slowem... nieuzyteczny bajer :)
Tak... mam umywalke w pokoju, dobrze ze nie ma kibelka, po poczulbym sie jak w rasowej celi dla programisty ;)

A teraz BONUS: Widok z Google Maps: jak pieknie widac roznice wysokosci na mapach Google... -- w porownaniu z poprzednimi fotkami :D

Moje cztery katy znajduja sie tam, gdzie litera S w nazwie ulicy: Oakshaw Brae :-)

Jutro nie powinno padac, moze uda sie zrobic wiecej ciekawych zdjec ;-)

Jak to w Szkocji jest naprawde...

Zyje. Samolot nie spadl.

Z gory przepraszam za brak polskich liter... wiecie, te dziwne zagraniczne klawiatury. Nie moge poki co podlaczyc nigdzie do sieci swojego laptopa, wiec zdany jestem na publiczne PCs, gdzie wyciete jest prawie wszystko oprocz 80 portu.

Stad WIELKA PROSBA. Jesli ktos moglby sie skontaktowac z koralgolem (administrator serwera jabber.autocom.pl -- jego dane sa na stronie http://jabberpl.org, zakladka serwery) i zapytac czy:

-- do autocomu da sie CIAGLE polaczyc przez inny port (jabber.autocom.pl:20, jabber.autocom.pl:80)? Kiedys tak bylo mozna, ostatnio serwer przeszedl wiele zmian i nie wiem czy ciagle sie da. Probuje, ale nie moge :/

-- czy koralgol wycina ludzi z *.uk? Moze to jest przyczyna braku polaczenia.

Jesli ktos bylby laskaw, bede niezmiernie wdzieczny. Moge mu, wracajac, przemycic jakas kontrabande ;-) Kontakt ze mna albo przez komentarze, albo przez e-mail: MOJENAZWISKO@gmail.com

Bez jabbera czuje sie jak bez reki :(

Chetni na relacje i fotki (z racji tego ze nie mam za wiele czasu, a przygotowalem ja wczesniej na notebooku, przez kilka dni, i naprawde jest spora) niech tez wysla mi maila, podam im linka, do miejsca gdzie to lezy. Poziomow na razie na joggerze nie wprowadzam, a notki nie wrzucam, bo musialbym uploadowac sporo zdjec, a jak wspomnialem jestem ograniczony czasowo.

Flight 31337, last call

W czwatek wieczorem przepadam dla Polski, ale nie dla Polaków. Na dłuuugo. Jeśli wisisz mi pieniądze -- znajdę Cię, jeśli ja mam u Ciebie długi -- masz mało czasu, żeby mnie znaleźć :)

Od czwartku nie będzie mnie już interesował przedwyborczy szum. Koniec z plakatami na drzewach, billboardach, za wycieraczkami w samochodzie. Docierać do mnie będą przefiltrowane kilometrami wiadomości z Ojczyzny -- oby tylko te najważniejsze.

Od czwartku dostaje nowe warunki do pracy. Pokój z obsługą. Problem może być z internetem ,,w łóżku''.

Od czwartku przestaje na dobre oglądać TV (legalnie :>), bo abonament to kwota kosmiczna. Tuner zewnętrzny, na USB zabieram, na wszelki wypadek... cóż, najwyżej będę piratem częstotliwości.

After Thursday, English only. From and to everyone.

Od czwartku poznaje przynajmniej setkę nowych osób, od miejscowych VIP-ów przez zwykłych studentów, aż do pani w sklepie.

Od czwarku dzwonię tylko via VoIP. (Nie, jeszcze nie wybrałem czy Skype czy Gizmo) i nie odbieram rozmów na komórkę. Mój fajny numer z Heyah 88820xxyy umiera, chyba, że w Ideii/Orange możliwe jest już podpięcie numeru innej sieci ;-) Jutro wizytuje BOK. Możecie mnie SMS-ować do woli.

Od czwartku. mam nadzieję, moje internetowe życie, częstotliwość wpisów, etc. pozostanie na obecnym poziomie.

Od czwartku, ikonka Jobble (widoczna po prawej) wskazywać będzie inne położenie na Google Maps. (Max zoom level available).

Od czwartku mój jogger gościć będzie wpisy o tematyce podróżniczej, jak ten pt. podróż do Rumunii. (BTW, od kilku dni możecie przeczytać o tym także w Histmagu). Stąd, ponieważ jog skupia głównie technicznych, a ja rozumiem, że nie wszyscy są zainteresowani moim życiem prywatnym i tym jak żyje się w kraju X -- wprowadzam poziomy. Chętni, msg na jabberze. Ci którzy mają autoryzację, mają spore szanse ;-)

Od czwartku whisky on the rocks tańsza niż piwo, kilty, dudy i zawody w rzucaniu palem na odległość.

I oto Celt (31.10) wraca do krainy Celtów.

Od czwartku mieszkam i układam sobie życie w królestwie Alba.

Bez internetu i członkowstwa naszego kraju w UE, to nie byłoby możliwe.

PS: powyższy wpis należałoby zawrzeć w instrukcji warunkowej:

if(!PLANE_CRASH)
{
   if(!PLANE_CRASH)
   {
      cout << wpis;
   }
}

W czwartek pierwszy raz lecę tanimi liniami lotniczymi (SkyEurope + Ryan Air). Na biletach oszczędziłem ~600PLN -- jeśli ktoś chce poznać ten magiczny ;-) sposób, msg me na jabberze.

Czekam na Goodbye Party ;-)